Pierwszy naprawdę gorący dzień w roku został przywitany przeze mnie naprawdę długim spacerem. Przy okazji postanowiłam również, zainspirowana przedostatnim obejrzanym postem (
http://raspberryandred.blogspot.com/), spojrzeć na swoje miasto z nieco innej perspektywy - turysty. Pomimo wielu starań, stwierdziłam, że Poznań nie ma w sobie aż tyle magii w sobie co np. Kraków. To nie znaczy, że ich nie posiada wcale!
T-shirt - Reporter | legginsy - Reserved | tenisówki - nn | bandana - sklep indyjski
To, co uwielbiam w Poznaniu to liczne zakątki przy Starym Rynku - kolorowe stoliki i krzesełka małych restauracji na chodnikach, stare, zniszczone nieco przez czas drzwi, ciekawe mury budynków... Jednak gdy wchodzi się na Stary Rynek cały ich czar nagle pryska. Wszystko tu istnieje tylko i wyłącznie dla turystów - jedzenie byle jakie, ogrom przemieszczających się wolno ludzi, tłumy robiące zdjęć z tej samej perspektywy, schowani sprzedawcy na stoiskach z pamiątkami.
To właśnie poza obrębem Starego Rynku postanowiłyśmy z przyjaciółką wykonać kilka klimatycznych zdjęć. Znalazłyśmy nasze ulubione miejsce, w którym byłyśmy już wcześniej (
klik) i stwierdzam, że jest ono idealne. Nie wiem, co ma w sobie ta okolica, ale zdecydowanie powrócę tu jeszcze niejeden raz!
Co do stroju: ponieważ tego dnia było naprawdę ciepło, zrezygnowałam więc z czerwonych trampek (które królowały na tym blogu już chyba bilion razy) na rzecz szarych tenisówek. Podsumowując - idealny strój na całodniowy przemarsz przez miasto. :)
Do zobaczenia w następnym poście!
PS 1 Mam w planach zrobić kolejną część z serii "Postcards from..." właśnie z Poznania, ale muszę najpierw zrobić mały porządek w zdjęciach. :)
PS 2 Ten post nie miał obrazić nikogo - ani turystów ani sprzedawców, ani właścicieli restauracji. Jest to po prostu moja indywidualna opinia.
